Ես համոզմունք ունեմ, որ դա կապված է մեր կրթական համակարգի հետ՝ սկսած մանկապարտեզից։ Այս մասին, այսօր՝ ապրիլի 18–ին, կառավարության նիստից հետո լրագրողների հետ ճեպազրույցում նշեց վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը՝ անդրադառնալով նրան, որ այս տարվա հունվարի 14-ին, փետրվարի 26-ին, ապրիլի 2-ին, ապրիլի 14-ին բանակում խաղաղ պայմաններում զոհեր են գրանցվել։
«Ես մի մի քանի անգամ նշված դեպքերից հետո աշխատանքային խոսակցություն եմ ունեցել ԿԳՄՍ նախարարի հետ, ասելով, որ մենք պետք է առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնենք մեր երեխաների հոգեբանական դիմակայունությանը։ Երբ ես դեպքերի մեջ փորձում եմ խորանալ, ես ուղղակի սարսափում եմ այն մտքից, թե ինչը կարող է հանգեցնել ինքնասպանություն գործելու որոշման։ Դա ուղղակի վկայում է, որ մենք հոգեբանական դիմակայունության հետ խնդիրներ ունենք։
Իհարկե, պատճառահետևանքային կապերը չեմ տեսել, որովհետև կարող է վիճակագրությունը այս մասին չխոսի։ Ես Անվտանգության խորհրդի վերջին նիստում հանձնարարական եմ տվել՝ դուրս բերել ապացուցված ինքնասպանությունների դեպքերը, այնքան դեպքեր, որոնք իրենք կարող են արդեն որպես տվյալ մշակելու հնարավորություն ստեղծել, և տեսնել, թե արդյոք կա՞ն ինչ-որ կրկնվող հատկանիշներ։
Ենթադրենք X թվով ինքնասպանություն ունենք. Կա՞ ինչ-որ հատկանիշ, որ բոլոր ինքնասպանություն գործած մեր սիրելի զինվորների կյանքում նույնն է։
եթե մենք ինֆորմացիան ամբողջությամբ վերբեռնենք, արհեստական բանականությունը կարող է ասի՝ տվյալ մարդիկ ունեն հետևյալ ընդհանրությունները։
Վերջին դեպքը, ինչքան ինձ զեկուցել են, գրել է, որ զորամասում խնդիր չկա, երկու օր առաջ թույլտվություն է վերցրել և այցելել է հարազատի գերեզմանին, որը ըստ մեր տվյալների, նույնպես ինքնասպանություն է գործել։ Եկել, նամակ է գրել ու այդ արագը թույլ է տվել։ Պետք է հասկանալ, ես կարծում եմ, որ հոգեբանական դիմակայության խնդիր է։ Տարածքը տեսահսկվում է, բայց այդ գործողությունը վայրկյաններ է տևում։ Դեպքեր ենք ունեցել, որ դա տեսախցիկի առաջ է տեղի ունեցել»,–ասաց Փաշինյանը։
Խոսելով դպրոցում հոգեբանական դիմակայություն ստեղծելու մասին, նա նկատեց, որ 15-20-30-40 հոգանոց դպրոցում այդ հոգեբանական դիմակայություն ստեղծել հնարավոր չի լինի. «Որովհետև մենք երեխային պահում ենք 10 տարի 40-50 մարդու շփման շրջանակում, հետո իրեն բաց ենք թողնում 8 միլիարդ բնակչություն ունեցող աշխարհ ապրելու։ Դպրոցը պետք է նաև շփման միջավայր լինի, տարբեր իրադրություններ պետք է լինեն, կոնֆլիկտային իրավիճակներ պետք է լինեն, որ անհատականությունը հղկվի։ Մենք նեղ, կղզիացած երեխեքին պահում ենք, հետո վախ ենք ստեղծում իրենց մեջ նաև այդ մեծ աշխարհը դուրս գալու։
