Մինչ ՀՀ կառավարությունը որոշում է կայացնում առաջիկա ամիսներին պետական համակարգի պաշտոնյաներին շուրջ 5 միլիարդ դրամի պարգևավճար հատկացնել՝ նրանց, ըստ էության, «արդյունավետ աշխատանքի» համար, երկրում մի շարք ոլորտներում կառավարման լուրջ ձախողումները շարունակում են մնալ անպատասխան։ Տպավորություն է ստեղծվում, որ խրախուսվում են ոչ թե արդյունքները, այլ հենց դրանց բացակայությունը։
Մինչ ՀՀ կառավարությունը որոշում է կայացնում առաջիկա ամիսներին պետական համակարգի պաշտոնյաներին շուրջ 5 միլիարդ դրամի պարգևավճար հատկացնել՝ նրանց, ըստ էության, «արդյունավետ աշխատանքի» համար, երկրում մի շարք ոլորտներում կառավարման լուրջ ձախողումները շարունակում են մնալ անպատասխան։ Տպավորություն է ստեղծվում, որ խրախուսվում են ոչ թե արդյունքները, այլ հենց դրանց բացակայությունը։
Խնդիրն այստեղ միայն պարգևավճարների չափը չէ։ Ավելի կարևոր հարց կա՝ ինչո՞վ է չափվում պաշտոնյայի արդյունավետությունը։ Ի՞նչ չափորոշիչներով է գնահատվում նրա աշխատանքը, ինչ ցուցանիշների հիման վրա է որոշվում, որ նա արժանի է պետական բյուջեից հավելյալ միլիոնների։ Հանրությունը նման տեղեկատվության չի տիրապետում, քանի որ պետական համակարգում աշխատանքի գնահատման թափանցիկ ու հասկանալի մեխանիզմ գործնականում չկա։ Արդյունքում թե՛ գնահատումը, թե՛ պարգևատրումը հասարակության համար կամայական են թվում։
Իսկ քաղաքացիներն ունեն իրենց գնահատման չափանիշը՝ իրականությունը։ Իսկ իրականությունը հաճախ շատ ավելի խոսուն է, քան պաշտոնական հաշվետվությունները։
